เมื่อกลัวหรือกังวล ใจคุณเป็นแบบไหน
ใจที่หาที่พึ่ง
สรณะ · ที่พึ่งทางใจ · ใจที่รู้สึกตัวเล็ก
เมื่อกลัว ใจของคุณรู้สึกโดดเดี่ยวและไม่ปลอดภัย อยากมีใครสักคนอยู่ข้างๆ ข้อดีคือรู้จักขอความช่วยเหลือและเห็นคุณค่าของคนรอบตัว ที่ต้องระวังคือลืมไปว่าใจของคุณเองก็มีที่พึ่งได้
- อยู่คนเดียวแล้วใจหวิวๆ
- ต้องมีคนอยู่ด้วยถึงจะรู้สึกปลอดภัย
- รู้สึกเคว้ง ไม่มีอะไรให้ยึดเกาะ
ในธชัคคสูตร พระพุทธเจ้าตรัสกับภิกษุว่า เมื่อไปอยู่ในป่า โคนไม้ หรือเรือนว่าง แล้วเกิดความกลัว ความหวาดหวั่น หรือขนลุกขนพอง ให้ระลึกถึงพระองค์ ถ้าระลึกไม่ได้ ให้ระลึกถึงพระธรรม ถ้ายังไม่ได้ ให้ระลึกถึงพระสงฆ์ แล้วความกลัวจะหายไป เพราะพระพุทธเจ้าทรงปราศจากราคะ โทสะ โมหะ จึงไม่หวาดกลัว
ที่มา: ธชัคคสูตร (SN 11.3)
เมื่อรู้สึกกลัวตอนอยู่คนเดียว ท่องในใจช้าๆ ว่า “อิติปิ โส ภควา” พร้อมลมหายใจออก
- 1นั่งสบาย ถ้าอยู่ในที่มืด เปิดไฟดวงเล็กไว้ก็ได้ หายใจออกช้าๆ สองครั้ง0:30
- 2รู้สึกกายที่นั่งมั่นคงอยู่ตรงนี้ พื้นและเบาะรองรับคุณไว้0:30
- 3ระลึกถึงพระพุทธเจ้า ท่องในใจช้าๆ ว่า “อิติปิ โส ภควา อะระหัง”0:40
- 4ระลึกถึงพระธรรม คำสอนที่เห็นได้ด้วยตัวเอง และใช้ได้ทุกเวลา0:35
- 5ระลึกถึงพระสงฆ์ ผู้ปฏิบัติดีมาก่อนเรา คุณไม่ได้เดินทางนี้คนเดียว0:35
- 6สังเกตใจที่อุ่นและมั่นคงขึ้น แล้วพาความรู้สึกมีที่พึ่งนี้ไปกับคุณ0:30
ผลนี้ช่วยให้รู้จักความกลัวของตัวเอง ไม่ใช่การวินิจฉัย ในธชัคคสูตร พระพุทธเจ้าสอนว่าเมื่อกลัว ให้ระลึกถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ถ้าความกลัวหรือความกังวลรบกวนการนอน การงาน หรือชีวิตประจำวันเป็นเวลานาน ควรคุยกับผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพใจ