สายหย่อนไป

ความเพียรน้อย · ถีนมิทธะมักตามมา

ใจผ่อนจนไม่มีแรง ง่วงหรือเลื่อนลอย เหมือนสายพิณหย่อนที่ดีดแล้วไม่มีเสียง

อาการที่มักเห็น

ง่วง เคลิ้ม ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน
ลืมลมหายใจไปบ่อยๆ
ไม่มีแรงจะเริ่ม

ธรรมโอสถ

พระพุทธเจ้าถามพระโสณะว่า สายพิณที่หย่อนเกินไป เสียงไพเราะไหม แล้วตรัสว่าความเพียรที่หย่อนเกินไปเป็นไปเพื่อความเกียจคร้าน วันนี้ลองขึ้นสายให้ตึงขึ้นอีกเล็กน้อย พอให้ใจตื่นแต่ไม่เกร็ง

ที่มา: โสณสูตร (AN 6.55)

ปรับสายแบบนี้

นั่งหลังตรง ตั้งจุดรู้ลมให้ชัด ลืมตาเล็กน้อย หรือเดินจงกรมสัก 5 นาทีก่อนนั่ง

ฝึก 3 นาทีตามใบสั่งยารวม 3:20

1นั่งหลังตั้งตรง ยกอกขึ้นเล็กน้อย หายใจเข้าสบายๆ ให้เต็มปอดสองครั้ง0:30
2ลืมตาครึ่งหนึ่ง ให้แสงเข้ามาบ้าง0:25
3ตั้งจุดรู้ลมให้ชัด ที่ปลายจมูกหรือหน้าท้อง0:35
4นับลมเข้าออกทีละรอบ หนึ่งถึงสิบ ให้ใจมีงานทำ0:45
5ถ้ายังง่วง ลุกขึ้นยืนสักครู่ รู้สึกเท้าที่แตะพื้น0:35
6สังเกตใจที่ตื่นขึ้น แล้วพาความสดชื่นนี้ไปทำสิ่งต่อไป0:30

พระพุทธเจ้าถามพระโสณะว่า สายพิณที่ตึงเกินหรือหย่อนเกิน เสียงไพเราะไหม ความเพียรก็ต้องพอดีแบบเดียวกัน ผลเปลี่ยนได้ทุกวัน

ดูวิธีปลุกใจที่ง่วง ทำใหม่